Een weekend Veere

Impressie van Inneke:

Hartelijk dank voor de mooie foto’s van afgelopen weekend.

Met enige weemoed heb ik ze aanschouwd!

Veel gedacht ook nog aan het prachtige weekend te Veere.

Aan de aankomst met een hart vol verwachting, geen idee hoe het zou worden …

Aan de onderwerpen waar we zoal over gesproken hebben: wat maakt een reis een reis….

Over nostalgie, veel momenten van nostalgie: samen met Els op een bank voor het schooltje in de zon wier stralen door de bomen heen zich op ons neervlijden terwijl we zaten te praten over nietsdoen …

De nostalgie toen ik ’s avonds laat door de romantische klinkerstraatjes terug liep naar Kaai 89 en ook de volgende ochtend met het heerlijke weer naar het schooltje, ik voelde me als ELINE (in) VEERE!!

Champagne tijdens het vroege ochtenduur, de humor van jarige Anne, de emotionele persoonlijke verhalen tijdens Anne’s ‘Wijsheid?’, mijmeren over thuis, de ontspannende reis van Philippe, de onverwachte bootreis, winkelen met Philippe door de stromende regen wikkend en wegend, twijfelend, weifelend, welke cadeau past bij wie? ...

De fietstocht van Els beloond met een koud pintje …

Zwerven als nomaden, het onvermijdelijke afscheid, de hele terugreis nog immer filosoferend met Paul en Gideon die mij terugbrachten naar mijn veilige thuishaven.

Een van mijn eerste vragen tijdens mijn presentatie was: ‘kun je meer dan 100% genieten?’, ik heb het antwoord bevestigd gekregen tijdens dit weekend: het was 1000% genieten in Veere!

En 1000 maal dank voor alles wat jullie gedaan hebben om dit tot een prachtig weekend te maken!

Inneke

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie van Anne:

Denken? Je raakt er niet vanaf.

Ik toch niet.

Veere, ’t was weer mooi, maar geen mooi weer.

We raakten er vaak niet uit.

Wat is thuis?

Reizen?

Nomadengevoel?

Neen, ik ben er nog niet uit.

Een geluk dat Philippe en Els wat zen meebrachten, want met mijn druktemakerij… Zal ik de schuld maar bij de organisatoren leggen? Ze hadden maar een andere datum moeten nemen.

Zeg ik iets verkeerd over de organisatoren? Neen, hoor!! Alles prima.

Ze hebben het weer goed gedaan.

Alleen, dat denken, daar raak je niet vanaf…

Het moest verboden worden!! Toch maar verhuizen naar China? Of is dat dan reizen?

En hoe zou het met Caroline zijn?

Anne

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie van Els:

EEN IDEALE COMBINATIE?

Je hoort en leest nogal eens over “ideale combinaties”. Het kan dan over allerlei dingen gaan: ingrediënten voor een gerecht of een cocktail, partners, weersomstandigheden of karaktereigenschappen, om er maar een aantal te noemen.

Voor mij was het weekend in Veere een vrijwel ideale combinatie van inspanning en ontspanning, binnen en buiten, filosofie en vakantie, geest en lichaam, land en water, wandelen en fietsen, gezelschap en afzondering, zon en regen, vrolijkheid en ernst, verleden en heden.

Al tijdens onze eerste bijeenkomst, op vrijdagochtend, stelde Rosetta zichzelf en ons de vraag wat dat toch was dat haar steeds weer naar Veere trok. Ik heb me dat ook afgevraagd, zonder echt tot een antwoord te komen. Ik ken Veere al zo’n 45 jaar, ik kom er altijd graag in de zomer en heb voor mezelf het besluit genomen dat ik er nu beslist ook in de winter eens heen zal gaan, om die haven eens zonder boten te zien, om de sfeer in die oude straatjes ook eens te proeven als het koud en guur is.

Veere bleek een ideale plaats voor ons thema, en dat gold voor mij nog eens te meer omdat ik de reis daarheen op de langzame manier, op de fiets dus, ondernam. Dat betekende op de heenreis alvast alle tijd hebben om wat vooruit te denken over allerlei aspecten van reizen; omdat ik een week tevoren, nog net voor ik zestig zou worden, voor het eerst oma was geworden, drongen vragen over de levensreis zich daarbij nogal prominent op de voorgrond. En op de terugweg had ik natuurlijk volop gelegenheid om alle onderwerpen van de afgelopen drie dagen nog eens rustig te overdenken èn om me alvast te gaan verheugen op de fietsvakantie van de komende weken.

Toen mijn jongste zoon de dag na thuiskomst informeerde hoe de combinatie fietsen-filosoferen me was bevallen en of ik geen zadelpijn had gehad, kon ik de eerste vraag met een volmondig “uitstekend” beantwoorden en de tweede met een toch wat aarzelend “nee”, gevolgd door de bekentenis dat het misschien niet veel had gescheeld, want dat ik een paar billen had zo rood als die van een baviaan. Waarop mijn zoon heel gevat opmerkte, dat dat dan wel het beroemde Veerse gat moest zijn.

Daarom tot slot, voor wie hem niet kent, nog even de tekst van dat lied van Jaap Fischer (uit de jaren 60):

Zeeland recreatieland
Het kleinste dorp, de grootste stad
Zij hebben allemaal wel wat
Een kanovijver, echoput
Een oude man, een oude hut
En aan het strand verdomd veel zand
Zeeland recreatieland

Veere recreatiestad
Een toren met een restaurant
Een walle- en een waterkant
Een havenkroeg, 1 havenmeid
En veel antiek uit d'oude tijd
Het meterslange wandelpad
En tot besluit het Veerse - hee wat is dat?
Waar is het Veerse Gat?

refrein:
Het gat is dicht, de haven ligt voor johoho, voor johohohoker
Als alle havens zonder gaten
Voor johoker, voor johoker
Und Fritz und Wilhelm komen nu wel schnell
Want Veere vreet hun bitte wel
Zoals wij vroeger vraten
Voor johoker, voor johoker, voor johoker

't Was nacht, 't was nacht
't Was midden in de nacht
Toen heeft een man uit Delft dit bedacht
Dat was een hele knappe
Voor Delft een hele knappe
Hij had daar thuis wel 17 caissons
En daarbij nog een heleboel pontons
Die had hij van zijn ome
Om hogerop te komen
Hij dacht voor Delft heel diep en zei toen: wat
Heb ik nu aan die dingen zonder gat

Om kort te gaan dames en heren
Dit werd het Gat van Veere

Veere recreatiestad
Een toren met een kabelbaan
Een frietkraam met een vlag eraan
De havenkroeg wordt uitgebreid
Er komt een tweede havenmeid, aus Bremen
De vissers op het wandelpad
Zij krabben stug hun Veerse - ach nee

(refrein)

Els.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Veere augustus 2007

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2008

2007

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressies van ons filosofisch weekend te Veere in augustus 2007

Thema: Emoties

Klik op de foto voor fotoalbum

· Ria

· Jean

· Anne

· Paul

Impressie van Philippe:

Vanaf het eerste ogenblik zat het goed.

Een prachtig stadje,

mooi weer...aan het meer. (dank je Rosette)

Een mooie tafel bij ontvangst,

wat veel goeds deed verwachten (dank je Koen)

Ondanks dat hoge verwachtingen meestal op teleurstellingen uitdraaien,

was het hier omgekeerd.

Onder de deskundige leiding van twee charmante

én

degelijke begeleidsters (Sandra en Christel)

werd de boot uiteindelijk veilig de haven in geloodst.

Al vertrokken we vanuit enige theorie,

toch zijn we in praktisch geëindigd.

Zonder het te beseffen werden we deel van de "filosofie van het leven".

Een humorvol weekend rond emoties,

maar niet die welke in dergelijke omstandigheden vaak het eerst aan bod komen.

Al viel er tussendoor wel kort een pijnlijke gevoelsontboezeming,

handig opgelost in het water van het Veerse meer, met of zonder beha.

Ik vond het een bijzonder (geslaagd) weekend.

Velen waren trouwens gekomen zonder specifieke verwachtingen en met een leeg hoofd.

Ze vertrokken vol ....nieuwe ervaringen.

Of was het omgekeerd.

Leerrijk, ontspannend, in vrijheid & verantwoordelijkheid.

Ik leerde vooral door te observeren en....

tegelijk door me in het water te gooien en....

er de temperatuur van te meten en...

soms verandering te voelen.

Het team toonde nog maar eens haar kracht en haar flexibiliteit.

Socrates zou er trots op zijn, denk ik.

Het geheel was bijzonder

omdat er elke dag

voor nieuwe verrassingen werd gezorgd,

het principe ' leven in het nu' indachtig.

Het aangename werd tussendoor ook aan het nuttige gekoppeld, ja gekoppeld.

Van praktische filosofie gesproken.

De afwezigen hadden ongelijk en...

de aanwezigen een onvergetelijk weekend.

Ondertussen was ik achteraf even terug in Veere,

en ja,

het water van het meer doet nog altijd wonderen,

meer dan dat duur spul uit Lourdes.

Met oprechte dank,

Funambule uit Ekeren.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

· Ria

· Jean

· Anne

· Paul

Impressie van Christo:

Een weekend Veere

Op een van de cd’s van Van Kooten en De Bie zingen zij: “In deze oase… van zand en zee en zonlicht.” Het is alsof ze zingen over Veere, de plaats waar een filoweekend over emoties is gehouden. Want naast de pittoreske, welhaast zalige omgeving is dit havenstadje een paar dagen opgeluisterd door een groep sympathieke filosofen en spare time philosophers. Daarnaast ook nog eens twee stralende moderatoren om een café – ja ja, inclusief het Bourgondische glas wijn – alle ingrediënten te geven om een mens eens flink op zijn gemak te doen voelen.

En dat hebben we geweten!

Ware het dat er in aanvang nog een beetje schroom bij de deelnemers was te vinden, binnen de eerste dag werd het een dolle pret met openhartige bijdragen. De toon was gezet! En het was de toon van amicaliteiten en … emoties. De laatste vierden ook zeker de boventoon bij de verschillende opdrachten. Winnen? Welnee, dat is geen doel in zo een heerlijk gezelschap. Maar NIET verliezen, een uitdaging geven, elkaar leren kennen door een beetje te duwen. Dat is andere koek. En dat gaat alleen als mensen zich thuis voelen en zich durven te uiten.

Viel er ook meer op te steken dan/van elkaars gedrag, jolijt en zielenroerselen? Wel, de informatieve bijdragen van de moderatoren die vooraf gingen aan het filocafé, waren goed voorbereid en werden inhoudelijk zorgvuldig uiteengezet. De posities wisselden van emotie verbonden aan gedachte (stoïcijnse opvatting dan wel Nussbaum) tot emotie als inadequate opvatting over de wereld (Spinoza). Niet alleen boeiend ook interessant. En evenzo dorstlessend als de erbij geserveerde geestrijke versnaperingen.

Een klein minpuntje dan nog. De organisatoren deden het als jury van een quiz niet geheel deskundig waar we ze geacht werden dit wel te zijn. Een van de deelnemers merkte terecht - en ik benadruk nogmaals terecht – op na de vraag ‘Welke emoties hebben jullie ervaren?’:

“Morele verontwaardiging over de beoordeling door de jury…”

Driewerf dank voor organisatie, deelnemers en de jachtclub – die garant stond voor de verzorging van de innerlijke mens met meer dan smakelijk eten.

Christo

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

· Ria

· Jean

· Anne

· Paul

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie van Ria:

Leuk dat we hier ons ei kwijt kunnen!

Wat mij toch vooral interesseert, ook in de filosofie is of we in staat zijn om naar elkaar te luisteren. In Veere bleek weer dat dit niet zo eenvoudig is, dat we ons eerst moesten laten leeglopen in woorden en activiteit om ruimte te creëren voor de ander. Wel boeiend om deel aan te hebben.
Een van de dingen die me bijblijven is de zorg waarmee jullie het weekend op touw hebben gezet. Die zorgzaamheid doet deugd. Wat mij betreft moet er volgend jaar maar een vervolg komen...
Ik heb een paar senryu's gemaakt, kort na het augustusweekend.

denken en praten
een spel om te ervaren
en nieuwe liefde.

opgaan in het spel
onpartijdige jury?
emoties alom!

andere wending;
tranen en verwachtingen
buiten op de bank.

afgewende blik
geen deelnemer aan 't gesprek
hij is er niet bij.

O ja, ik heb Bas Haring ontdekt, verfrissend eenvoudig is die man.

Ria

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

· Ria

· Jean

· Anne

· Paul

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie van Jean:

Wat leuk !! Even dacht ik dat er alweer een nieuw filo-weekend Veere in de maak was.

Doch helaas . Dus dan maar in de teletijdmachine gedoken . Als er aldoor tot in den treure toe aan je oren wordt gezaagd dat je in het "NU" moet leven dan ook moeten we toegeven dat de herinnering aan leuke ervaringen achter ons het leven kleur kan geven.

Dat geldt in hoge mate voor het week-end Veere waarbij ikzelf dan slechts één dag bij betrokken was . Doch zoals BREL al zei : c'est l'intensité d'une vie qui fait la différence, en of het intens was ! Emoties werden niet alléén besproken , bekeken, onderzocht doch ook beleefd en doorleefd ; iets dat ons allen even dichter bij de "werkelijkheid" bracht.

Even vielen alle theorieën in het niet en stond ik oog in oog met mijn beperking . Het verdriet van de ander waarvoor ik geen antwoord of oplossing klaar heb, geen boek zus of zo kan aanbevelen . Alleen de stilte was verlossend . Veere , en even die stilte ...

Jean

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

· Ria

· Jean

· Anne

· Paul

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie van Anne:

Veere - half augustus 2007

Het is niet te herhalen. Natuurlijk niet: het is voorbij. Wat is eigenlijk ‘voorbij’?

Het is niet te evenaren. Waar halen ze het woord ‘even-aren’ vandaan?

Was het geslaagd?

Nee, geslaagd is meer dan de helft van de punten behaald.

En dat is te weinig voor dat weekend.

Was het dan geslaagd met onderscheiding? Of met grote onderscheiding? Of met grootste?

Heeft dat weekend zich onderscheiden van andere weekends? Natuurlijk, elk weekend onderscheidt zich van elk ander weekend.

Weet je wat? Nog hoger ligt: geslaagd met felicitaties van de jury!

Maar onszelf als jury bekronen is ook niet juist.

Dus maar gewoon in mensentaal: prima was:

· De organisatie

· De organisatoren

· Het vergaderlokaal: binnen en buiten

· De omgeving, Veere

· De weergoden

· De deelnemers

En dit allemaal door elkaar gemixt leverde iets op dat nog beter was dan de som.

Iets?

Wie dit leest en erbij was, kan wellicht akkoord zijn.

Wie dit leest en er niet bij was, vindt dat dit euforisch klinkt. Ja, zo was het: we liepen allemaal op wolkjes na afloop.

Vooral dat verse koppel.

Ikzelf ben snel van mijn wolkje gedonderd: ik was Veere nog niet uit, of ik werd geflitst: mijn wolkje ging te snel!

Stom, he, dat filosoferen: je kan geen woord meer zeggen - en zeker niet schrijven – en zeker niet voor het filocafé, zonder je vanalles af te vragen.

Daarom is dit nogal moeilijk leesbaar – onleesbaar?

Wellicht is dat in mijn warhoofd ook zo warrig.

Wat is ook alweer ‘warrig’?

Dus: voor de afwezigen: jullie hadden ongelijk.

Anne

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

· Ria

· Jean

· Anne

· Paul

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie vanPaul:

Een persoonlijke ervaring dan maar.... (Kun je ook andere ervaringen hebben?)

FilosoVeere in hogere filosferen

Woorden schieten te kort als ik over het filosofisch weekend in Veere schrijf. Ik heb dus al te veel gezegd. Toch wil ik hier nog iets aan toevoegen, vandaar dat je nog steeds aan het lezen bent. Waar gaat dit eigenlijk over?

Emoties. Omdat dit een nogal gevoelig onderwerp is willen mijn vrouw, die ook mee geweest is, en ik graag anoniem blijven (J)

We kwamen in een kleuterklasje samen en moesten, zoals in een groepsproces gebruikelijk is, de kat uit de boom kijken. Dit is diezelfde avond nog gelukt. Wat een opdracht, filosoferen over emoties. Is dat geen contradictio in terminis? Hier kan ik een lang antwoord op geven, zoals een amateur-filosoof betaamt, maar dat doe ik niet, want mijn antwoord is gewoon “Ja!” .

Wat was het aangenaam om, gebruikmakend van twee leraressen, op eigentijdse, interactieve wijze theorie tot ons te nemen. Filosofen, die bekend zouden kunnen en misschien wel zouden moeten zijn, passeren onder het genot van een kop koffie of een glaasje van het platste water de revue. Deze theoretische blokken werden steeds afgewisseld door filosofische cafés. Met behulp van een alcoholische versnapering bleek dat in een verlichte toestand niet alleen over emoties gefilosofeerd kan worden, maar dat we een emotie ook nog eens konden ervaren en delen.

Wat wil je nog meer? Dat was inderdaad wat moeilijker te vinden. De plaatselijk heersende religie had hier vermoedelijk mee te maken. Je raadt het al. De café’s waren al voor acht uur ’s avonds al dicht. Een geluk bij een ongeluk dat we overdag voor de zekerheid al een filosofisch café achter de rug hadden. Verder konden we in de beslotenheid van de Veerse jachtclub, dankzij het lidmaatschap van één van de organiserende meisjes, toch gezellig samenzijn tijdens onze “vrije avonden”.

Na enkele dagen op deze wijze bezig te zijn geweest dreigden we in hogere sferen te geraken, maar precies op tijd ontwaakten we uit dit droomweekend.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------