Onlangs kwam ik iemand tegen die zei dat hij mij kende van het filosofisch café Antwerpen.    Hij zei  ‘Ha jij bent dat meisje van de micro ‘.

 

Enfin dat deed me nadenken over de vraag in hoeverre  ken je de ander ?

 

Welke afstand en vervreemdheid is er tussen mensen ?

Glijden onze blikken niet voortdurend langs de andere af en laten ze ons achter met niets dan fragmentarische gedachten. ,

 

Is die  ‘ andere ‘   degene die in je verbeelding zaken aan toeschrijft, die misschien helemaal niet kloppen of die  ‘  andere ‘ een projectie van hoe je zelfs  zou willen zijn.

Fernando Pessoa  ( Portugese schrijver )  zei “ Ieder van ons is meerdere” anderen “  , is velen, is een uitgebreide reeks van zichzelf.

 

In ons  leeft altijd iets gelijkwaardigs,   we vinden in die “ anderen “ wel altijd iets terug van onszelf.

Volgens Emmanuel Levinas is onze wereld gericht op het egoïsme van het individu en daarom zou het goed en ethisch zijn een radicale verschuiving van aandacht van het ‘ik’ naar de  ‘ andere ‘ te  hebben .

 

Onlangs zag ik op youtube een filmpje met Connie Palmen .Eerst begreep ik haar niet goed toen ze het had over eenzaamheid die leidt  tot geluk. Ik dacht dat ze de eenzaamheid verwarde met alleen zijn. Maar bij nader inzicht  bedoelt zij , denk ik , dat  eenzaamheid juist een voorwaarde is tot contact en communicatie omdat je eenzaamheid immers onmogelijk de ganse tijd kunt verdragen.

 

Je wil je losrukken uit de eenzaamheid waarbij Connie Palmen zegt dat de grote kunst helpt.

Luisteren , verbijsterende ontdekkingen doen zoals Bach horen , Bacon zien , Brodsky lezen , op zoek gaan naar iets wat je gelukkig kan maken .

Je kunt ook naar die “Andere “ stappen die je  uit  je anoniem bestaan haalt en je zo betrokken raakt in een groter levensperspectief.

Het doel mag nu ook niet zijn dat je je laat opslorpen door die “Andere “ .

Het gaat meer om de uitwisseling, jezelf blijven , jezelf niet uitschakelen  maar wel openstaan en aandachtig zijn voor die “Andere” . De “ Andere “respecteren” is essentiëel voor ethiek.

De “ Andere “ inspireert je , waardoor je uit je eigen bekrompenheid  geraakt.

Geeft dit uiteindelijk zin aan ons bestaan?

 

                        Rosetta  (   8 januari  2017 )