OVERPEINZINGEN VAN EEN WANDELAAR IN ANTWERPEN

 

 

Bij mijn wandeling van het centraal station naar de Grote Pieter Potstraat wijk ik soms af van mijn vaste route, neem een onbekend zijstraatje en laat mij leiden door het toeval.

Zo ontdek je bijzondere cafés en winkeltjes. Iets ontdekken begint altijd met onwetendheid en nieuwsgierigheid.

Je komt op zo’n wandeling langs vele straatmuzikanten en bedelaars. Soms geef ik een straatmuzikant een euro. Het laat me niet onverschillig maar als ik ze allemaal een euro geef zou ik blut in het filo café aankomen.

Dan kan deze columnist een bakje aan zijn voeten zetten en hopen op gulle gevers.

 

Ik weet dat Nederlanders hier een slechte naam hebben. Je hoeft maar naar de gewelddadigheden bij de jaarwisseling te kijken en je weet dat je niet zomaar van zo’n reputatie afkomt. Vooral in de koloniale tijd heeft Nederland zich misdragen. Wie hier aan twijfelt, lees Zwartboek van Nederland Overzee, geschreven door Ewald van Vugt en je twijfel zal verdwijnen.

Zijn er dan geen lichtpuntjes of verzachtende omstandigheden aan te wijzen? Zelf denk ik van wel:

Zo zag ik in december in mijn krant de volgende kop boven een wetenschappelijk artikel:

Nederlanders niet verantwoordelijk voor het uitsterven van de Dodo.

Het artikel gaat over de laatste dodo’s in Mauritius ruim vier eeuwen terug. In die tijd zouden de laatste dodo’s door Nederlandse kolonisten zijn opgegeten. Dit is uit wetenschappelijk onderzoek onjuist gebleken. Deze loopvogel is uitgestorven door de invoer van exoten, met name Portugese ratten. Nu zullen de Darwinisten onder u zeggen:

Wat maakt dat uit voor de dodo! Dat is waar, maar misschien maakt het wel wat uit voor onze reputatie als Nederlander.

Na het uitsterven van deze loopvogel heeft de mens zich in razend tempo over deze aardbol verspreid en we zijn nu met ongeveer zeven miljard inwoners. Het is echter de vraag of we dit vooruitgang kunnen noemen!

 

Wandelen en denken is een ideale combinatie, maar je kunt natuurlijk wel de weg kwijt raken. Als ik bij de Schelde of de Groenplaats uitkom vind ik mijn weg naar het filo café wel, anders wordt het een zoekplaatje.  Heeft deze wandeling een doel nodig? Ja de Grote Pieterpotstraat. Voordat ik hier aankom borrelen er vragen op die misschien bruikbaar zijn voor deze tweede zondag in de maand, zoals: schuilt achter elk verwijt een verlangen?

 

Aangekomen in Den Hopsack ben ik benieuwd naar de goede voornemens voor 2012, deze persoonlijke lijstjes worden met de beste bedoelingen gemaakt. Wat komt er echter van terecht? Ik denk dat we de lat vaak te hoog leggen en daarom steeds weer opnieuw beginnen. Opvallend is wel dat degenen die steeds roepen “leg de lat hoog” er zelf gewoon onderdoor lopen.

De premier van België heeft het goede voornemen om zijn Nederlands te verbeteren, maar ik heb een troost voor de Vlamingen. Di Rupo spreekt even goed Nederlands als Johan Cruijff.

 

Dat steeds opnieuw beginnen met je goede voornemens en verlangens kun je ook positief benaderen. We weten niet wat er de komende tijd van onze voornemens terecht komt en dat is maar goed ook. Onwetendheid is op sommige momenten een zegen, dus geniet ervan in 2012.

 

 

Jan. 2012

Ad Bakker