Vakantie,
Velen zijn terug van vakantie
veronderstel ik toch?
Het woord “vakantie” komt van het
woord “vacant”
Vacant dat op zijn beurt betekent:
afwezig, vrijstaand, open, verlaten, op pad zijn, normaliseren, zwerven,
openstaan, vrij-blijven
Voor elk kan er dus iets anders
verstaan worden onder het woord vakantie.
“Vacuum” zit er ook in: leeg dus, afwezig
zijn van de dagelijkse sleur, het achterlaten van zorgen, het verlaten van het
huis, openstaan voor nieuwe dingen, rust of onrust ervaren, rondzwerven, leegte
opvullen (is er zin aan de leegte?) de nomade spelen, maar bovenal zich vrij
voelen.
Vooral dat vrij voelen lijkt mij een
vraagteken.
Is men vrij wanneer men zijn verlof
moét nemen in “die” en “die” maand, wanneer men zijn vliegtuig moét nemen om “dít”
en “dít” uur, wanneer men in het hotel het ontbijt moét halen voor 10 uur?
Zelfs ik met mijn boot, de zwerver, de
nomade die ongebonden op vakantie gaat, moét mij onderwerpen aan de natuur. Ik moét
mee met de tij, rekening houden met de wind….
Waarom kijken zoveel mensen uit naar
verlof? Om op adem te komen, te pauzeren, te rusten, om adem te halen?
Wordt het niet overroepen?
Ik hoor veel mensen zeggen dat ze
blij zijn terug te keren naar hun eigen nest. Kinderen gaan ineens terug graag
naar school: de nieuwe pennen, het kaften van boeken, een nieuwe boekentas, de
vriendjes terugzien.
Vanwaar die drang om weg te gaan? Dit
houdt me bezig.
Nu, zonder die drang had Columbus
Amerika niet ontdekt en zo zijn er vele voorbeelden. Het avontuur, het
onbekende trekt aan.
Nieuwsgierigheid naar het “andere”
wat het ook moge zijn.
Wij hier,échte en amateurfilosofen
zijn ook nieuwsgierige mensen die alsmaar blijven zoeken naar antwoorden op
allerlei vragen. Is dit niet een beetje dezelfde drang als op vakantie gaan, of
liever op avontuur, op verkenning? Ik denk dat er een link is.
Hebben we niet allemaal een
“Odysseus” in ons? Is dat eeuwige zoeken niet een zoeken naar zichzelf?
Komt men ooit uitgerust en voldaan
terug? Blijven wij hier dan ook niet komen als zoekende zielen? Nooit echt
voldaan..
Men verlangt altijd naar iets anders.
Is men thuis wil men weer weg. Is men weg wil men terug naar huis. Hetgene mij
terugbrengt naar het nooit bevredigd verlangen, naar dat “iets” waar ik het
vroeger al over had.
Laten we ons filosofisch café een
beetje ervaren als een vakantie met al zijn betekenissen hiervoor opgesomd.
Misschien gaan we straks graag terug
naar huis maar tegelijkertijd kijkt men misschien al uit naar het volgende
filosofisch café. Ik alvast wel,volgende week reeds in Breda..
Rosetta